Wat gebeurt er met uw audio als u online transcribeert?

Het bestand verlaat uw computer.

Bij een online transcriptdienst uploadt u de opname, of een koppeling haalt hem op uit een vergadering. Vanaf dat moment staat er een kopie op infrastructuur die u niet beheert. Snelheid en gemak zijn het voordeel. De tegenhanger is dat u de inhoud niet meer alleen hebt.

Vragen die u aan die dienst stelt.

• Waar wordt het bestand verwerkt, en waar wordt het opgeslagen?
• Hoe lang blijft het staan, en kunt u het laten verwijderen?
• Wordt de audio of de tekst gebruikt om modellen te trainen?
• Wie binnen de organisatie kan erbij, en welke subverwerkers zitten ertussen?
• Wat gebeurt er met een opname als u het account opzegt?
• Kunt u de verwerking beperken tot een regio, of helemaal uitzetten voor gevoelige bestanden?

Een nette dienst kan daar antwoord op geven. Een vage privacyzin is geen antwoord. En een sterk antwoord maakt de dienst nog steeds een extra partij die de inhoud heeft gezien.

Wat er bij lokale verwerking anders loopt.

Bij Scribekit wordt de opname niet geüpload om er tekst of een samenvatting van te maken. Het model staat op uw computer. Wat wel verbindt: inloggen via Firebase, de controle van het abonnement met het inlogtoken, en de eerste download van de modellen bij Hugging Face. Geen audio en geen transcript in die laatste twee.

Dat is geen belofte dat er nooit iets mis kan gaan op het apparaat zelf. Het is een andere verdeling: de inhoud blijft waar u hem hebt gezet. De gegevensstromen op een rij

Twijfelt u of u überhaupt een model wilt? Transcriberen zonder AI zet de alternatieven naast elkaar.